Ik wil niks missen van mijn kinderen

Je bent moeder of vader geworden. En je wereld is helemaal veranderd. Niets of niemand had je voor kunnen bereiden op dit onvoorwaardelijke gevoel van liefde voor jouw kind. En ook al hadden ze je verteld dat je het huiltje van jouw kind zonder problemen zou herkennen uit het huilen van honderd andere kinderen, had je ze aangekeken alsof ze gek geworden waren. Ieder nieuw iets wat je kind kan, vervult je met trots en verwondering. Het gevolg van deze verwondering is mogelijk dat je eigenlijk NIETS van je kind wil missen.

Ik had daar in ieder geval wel last van. Ik ging na haar geboorte mijn studie afronden en gaf nog een aardig aantal lessen Pilates. Nog zoekende naar de balans in dit “nieuwe leven”.
Ze draaide zich voor het eerst om in haar box toen niet ik, maar papa er was. Ik zat volgens mij in Amsterdam om mijn opleiding Shiatsu Therapie af te ronden. Ik voelde me vervolgens best rot dat ik dit gemist had. En zo zijn er meer momenten geweest, bijvoorbeeld de eerste moederdag.

Ik heb er wel een les uit geleerd. Want inmiddels weet ik ook heel nuchter: hoe veel ik er ook ben voor mijn kinderen, ik zal altijd iets missen. En het is okay! Want als ik alleen maar bij mijn kinderen ben, mis ik iets anders. Mijzelf buiten mama-zijn. Ik geniet enorm van mijn meiden. Ik weet echter ook dat ik een stukken leukere moeder ben als ik tijd neem om dingen te doen waar ik van oplaad en waar ik ook heel blij van word. En dat kan bijvoorbeeld betekenen: les geven, naar de sauna, afspreken met een vriendin, masseren of massage ontvangen, een lekker boek lezen of een lange wandeling in de natuur. O ja en een fijn yogaweekend of juist samen met mijn partner lekker weg.

Het mooie is, mijn kinderen zijn als ik terug ben ontzettend blij om mij weer te zien. En mijn partner vindt het ook prachtig om mij enthousiast te vertellen wat hij met de kinderen beleefd heeft. Of de grootouders. En wie ben ik dan om hen dat te ontnemen? Uiteindelijk hebben kinderen vooral liefde & oprecht aandacht nodig. En dat kan je als ouder vooral bieden als je ECHT goed voor jezelf zorgt, zonder angst om iets te missen.

Tip! Staand een luier verschonen zonder gepruts met dat rompertje

Heb jij ook een kind wat af sinds hij of zij kan staan niet veel zin meer heeft om te gaan liggen bij het luier verschonen? Met een beetje oefenen lukt het staand ook prima! Ik ben mezelf gekscherend ook wel “kampioen staand luier verschonen” gaan noemen 😉 .

In het filmpje een handige tip hoe je dat doet zonder dat dat rompertje steeds hinderlijk in de weg zit. Ook handig onderweg als er geen plek is om je kind neer te leggen.

F*ck Balans!

Als ik iedere keer dat iemand tegen me gezegd heeft: “ach het is gewoon een kwestie van een nieuwe balans vinden” een euro in een pot had gegooid. Man.. had ik toch een flink bedrag bij elkaar nu 😉 .

Over het ouderschap zijn zo ontzettend veel meningen. En ook hetgeen waar je het meeste ongevraagde advies over krijgt. Want opeens (nou ja niet helemaal opeens) is daar een klein wezentje 24 uur per dag volledig afhankelijk van jou. En jij wil ook nog sporten / werken / een sociaal leven hebben enzovoorts. En ja… daar moet je (daar komtie) wel even een nieuwe “b*lans” in vinden.

Nee even serieus. Ik geloof dat daar juist een mindfuck zit. Balans is een prachtig CONCEPT. Maar hoe de situatie ook is. Er is ALTIJD balans. Want dat is de natuur! Dat dingen altijd elkaar in balans houden. Het is alleen zaak dat de hoeveelheid op je bord niet te groot word. Want dan houdt je bord het niet en breekt het. Het Yin-Yang principe in de praktijk.

Dus laten we alsjeblieft stoppen met proberen te jongleren met 80 ballen om hoog te houden. Want uiteindelijk doen we dan van alles maar een beetje, is dat bord echt te vol en ben je niet blij. Want nergens is je aandacht echt bij. Je mag ECHT bewust kiezen om helemaal met je aandacht bij iets of iemand te zijn. En dan mag je iemand anders vragen om een paar ballen van je waar te nemen of leg je waar mogelijk gewoon een aantal ballen neer.

Soms is het grootste gedeelte van je aandacht bij je kinderen. Het volgende moment doe je vol aandacht je werk of is je aandacht volledig bij je partner. En ja… dan kan je dus even niet met je aandacht bij het huishouden zijn. Dus of dat huis is gewoon even viezer of je vraagt hulp bij die taak op dat moment. Vergaat de wereld echt niet van 😉 En ja geloof me, het is voor mij ook echt een regelmatige “note to myself”.

Laten we eerlijk zijn. Jij met volle aandacht voor jezelf en de ander: Je wordt er een stukken leuker en gezelliger mens EN ouder van!

Kristina Kuzmic weet het allemaal nog eens hilarisch op haar manier te vertellen. Vooral over hoe vooral vrouwen bevraagd worden op hoe ze hun moederschap & werk in “b*lans” houden. Geniet ervan! 😀

6 tips om meer Me-time te creëeren.

ME-TIME: het is als ouder van jongere kinderen soms even zoeken om er aan toe te komen. Maar zeker in deze fase heb je het broodnodig. En geloof me: ik weet er alles van. Want ik had het weinig en heb echt moeten leren het te creëren! Een paar tips:

Tip 1: als je tijd voor jezelf vinden lastig vindt. Begin klein. Begin met een relatief korte tijd die je zonder schuldgevoel kunt nemen. En doe dan echt iets wat JIJ HEEL FIJN vindt. Waar je van oplaadt. (En dat is vast niet de was ophangen, poetsen of opruimen) 

Tip 2: DURF TE VRAGEN! Niemand weet wanneer je tijd voor jezelf wil. Dus vraag iemand om te helpen dit voor jezelf te creëeren. Bijvoorbeeld je partner/zus/oppas etc die voor je kind zorgt wanneer jij een fijne wandeling maakt buiten. 

Tip 3: Realiseer je dat je een leukere ouder bent als je tijd neemt om op te laden. Iets te doen wat je leuk vindt, waardoor je meer jij bent!  

Tip 4: Check regelmatig in bij jezelf: voel echt bewust wat je nodig hebt. Als je veel in de zorgmodus staat voor anderen, ben je geneigd voorbij te gaan aan wat je zelf nodig hebt.

Tip 5: Neem HULP aan! Heerlijk toch als iemand je strijk bijvoorbeeld wil doen wanneer je al heel druk bent. Kun jij die tijd mooi anders besteden. 

Tip 6: LOVE yourself! Hoemeer je van jezelf houdt, echt voor jezelf zorgt en eerlijk bent naar jezelf, hoe meer liefde je te delen hebt. Dus yes die me-time: gun het jezelf.

Ik hoop dat je hier wat aan hebt! Heb jij nog een gouden tip toe te voegen? 

PS bonus tip: zorg voor een heerlijke massage voor jezelf en vind ontspanning in bewegen.  

Au…. ik heb een stijve rug. Wat doe ik daar aan?

Je kent het wel. Lang gestaan of gezeten. Kou op je rug, of net iets te lang je kinderen getild. En dan heb je een stijve, pijnlijke rug.

De rug verwarmen en in beweging brengen kan al heel veel schelen. Deze oefeningen kosten je nog geen 5 minuten thuis en kun je eenvoudig op je bed of op een matje doen.

Heel veel succes!

Enneh.. deel gerust of je er iets aan gehad hebt! Vind ik leuk 🙂

Plannen zijn er om los te laten

Pffff had je allemaal plannen gemaakt… Loopt het helemaal anders. Omdat je kind plotseling ziek is. Omdat je bus niet rijdt of je auto stuk is. “Grrrr… het gaat ook nooit zoals ik wil!!!” Of????

Terwijl de jongste een tukje doet en mijn oudste (vandaag nog ziek thuis) boven heeeeele verhalen tegen haar knuffels houdt, schrijf ik beneden onder genot van een flinke sloot thee deze blog. Een andere blog als ik maandagavond geschreven zou hebben. Toen ik van plan was om te bloggen, maar de realiteit er anders uit zag. Wellicht las je het al op mijn Instagram.

Want juist die maandagavond inspireerde me tot deze blog. Want je kent het misschien wel. Of je nou ouder bent of (nog) niet. Je maakt plannen en vervolgens loopt het helemaal anders. Hoe ga jij daar mee om? Word je boos of gefrustreerd? Voel je je spierspanning toenemen in je schouders & nek. Krijg je hoofdpijn? Bemerk je een bepaalde rusteloosheid of gevoel van machteloosheid. Of accepteer jij het voor wat het is, haal je je schouders op en denk je er verder niet bij na. Hoe je reageert, hangt uiteindelijk helemaal af van de gedachtes die je over de situatie hebt.

Ik had maandag overdag oppas voor de kinderen. Had overdag veel gedaan wat in het weekend was blijven liggen en had me heel erg verheugd om maandagavond te gaan bloggen en aan mijn website te werken. De inspiratie tintelde in mijn hele lijf! Echter mijn jongste dochter wilde alleen in mama’s armen verstrengeld gaan slapen en liever eigenlijk helemaal niet. Veel boeren gaf al aan dat er wat borrelde in haar lijfje.

Ik ging met haar liggen. In eerste instantie voelde ik frustratie. Had ik inspiratie en ja hoor kon ik niet lekker aan de gang. Grrrrr…. Ik voelde ogenblikkelijk een verhoogde spierspanning. Voelde hoe mijn kaken op elkaar klemden. Ik voelde ook het gewicht van mijn dochtertje op me. Hoe ze langzaam ontspande terwijl ik liedjes zong, zachtjes tegen haar praatte. En ik merkte dat ik zelf rustiger en rustiger ging ademen. Ik spande mijn schouders en nek bewust meer aan en liet toen weer los. En herhaalde dat een aantal keer. De spanning in mijn lijf werd minder.

Ik voelde me dankbaar dat mijn dochter zo dichtbij me wilde zijn en dankbaar dat zij mij gelijk spiegelde. Wat een vertrouwen bij haar! Mama is er altijd voor mij en bij haar kan ik ontspannen. Mijn gedachtes “ik heb te weinig tijd en help straks ben ik mijn inspiratie kwijt” zorgden ervoor dat ik spanning op voelde bouwen in mijn lijf en frustratie voelde. Op het moment dat ik mijn gedachtes los kon laten, kon ik genieten van de nabijheid van mijn dochter. Wetende dat deze tijd ook weer voorbij gaat. Dochterlief viel heerlijk in slaap. Om later inderdaad ziek te blijken. Een uitgebreid verslag van die nacht zal ik je besparen 😉

Het inzicht wat het mij bracht. Ik mag vertrouwen dat inspiratie mij weer vindt op een moment dat ik wel tijd heb om achter mijn laptop te kruipen. En daarvan lees jij nu het bewijs.

Wat liefde is?

Kinderen.. ik beschouw ze als grote leermeesters. Niets zet je zo terug in en bij je zelf als de puurheid van een kind. Mijn peuter zit nu in een fase dat ze alles bevraagt. Eén en al intense nieuwsgierigheid. Manlief en ondergetekende zijn allebei nogal ‘talig’. Dus peuter krijgt een vrij divers vocabulaire mee. Zo gebeurde het een week geleden al dat ze vroeg: “Mama, wat simultaan is?” Om het woord na een paar keer uitleggen dan ook nog eens correct toe te passen, zei deze ontzettend trotse mama.

Prachtig toch hoe een kind alles ontdekt en bewondert. Als de sleur toeslaat kan ik alleen maar zeggen: “Bekijk de wereld weer eens door de ogen van een kind. Verwonder je, ben en blijf intens nieuwsgierig.” En luister eens naar woorden alsof je ze niet kent. Proef de klank, de trilling. Wat voor gevoel heb je bij een woord? Het maakt het leven gelijk weer magisch!

Vandaag verraste peuterlief me met een hele bijzondere vraag. Ik kan met recht zeggen dat het de mooiste vraag is die zij me ooit gesteld heeft. “Mama…. wat liefde is?” “Eh… goh lieverd wat een ontzettend mooie vraag!” Ja wat is liefde eigenlijk? En hoe leg je het uit aan een kind van nog geen drie jaar jong. Ik keek naar die twee verwachtingsvolle blauwe ogen, overstromend van liefde voor haar en antwoordde. “Liefde is waar het leven om draait. Je kunt het voelen in je hart als je iemand heel lief vindt bijvoorbeeld. Als je heel veel van iemand houdt. Dan wordt het bijvoorbeeld een beetje warmer in je hart. Maar je kunt ook liefde voelen voor iets wat je heel leuk vindt! Dan voel je bijvoorbeeld belletjes in je buik of wordt je er heel blij van.” Mijn peuter keek mij eens onderzoekend aan. En besloot dat het een goed antwoord was. Zo niet dan had ze het nog eens gevraagd.. en nog eens 😉 Ik gaf haar een knuffel en zei: “Mama voelt ook heel veel liefde voor jou.”

Shit happens

Baby’s, kleine kinderen. O zo schattig, knuffelig en… je dacht er voor je moeder was vast niet gelijk aan: ze poepen als een malle! Ik ga er niet omheen draaien, kleine kinderen poepen nu eenmaal best veel en vaak op de meest onhandige momenten. Misschien vertel ik je nu iets nieuws en valt deze blog je rauw op je dak, maar als je al mama bent, durf ik te wedden dat je nu al vol herkenning zit te knikken.

Ken je vast wel, sta je net op het punt om de deur uit te gaan. Jasjes aan, luiertas bij je en jawel je ruikt iets verdachts. En voor je het weet ben je een half uur verder. Want dan bleek die luier van babylief het toch niet helemaal gehouden te hebben. Mag die hele outfit uit. Schone kleertjes aan, net romper aan geworsteld bij actieve baby.. bwapppp spuug eruit. Romper uit, nieuwe romper aan enzovoorts. Dat je blik op het behang valt en dat je dus jawel poep op het behang ziet! Wat je er dus ook nog even van af mag poetsen. En dan heb ik het nog niet over de verdachte stilte beneden die doet vermoeden dat je oudere kind ondertussen iets aan het doen is, wat in de categorie ondeugend valt. Ja het moederschap kent zo haar uitdagingen 🙂

Ik neem je mee in een dag uit mijn leven. Het was zo’n dag dat mijn oudste een ‘ondernemend dagje’ had. (Lees: ze was ontzettend ondeugend) Peuterlief wreef na de lunch haar beide ogen zo’n beetje uit hun kassen, dus een middagslaapje leek een goed idee. Zij en ook de baby lekker naar bed. Al gauw hoor ik bij peuter een hoop geklep door de babyfoon en ik hoor haar kleine voetjes trappen tegen de muur. Ik hoef haar kamer nog niet in te lopen om te snappen dat dame duidelijk weer een schone luier nodig heeft. Wat een lucht! peuter uit bed, pyjama uit, intensieve arbeid om de VIEZE billen schoon te maken, luier om, romper aan, pyjama aan. Peuter terug in bed. Ja nog een kusje, knuffeltje, kroeltje. Ja schat, mama vindt jou ook lief. En deze moeder loopt weer naar beneden. TIEN minuten later via de babyfoon verontrustende geluiden en de mededeling: “Mama.. ik ben wakker!!” Om je peuter dan ZONDER luier in bed aan te treffen. Luierstrips plakken niet meer, want de luier moest bij beer om. Men pakke een schone luier uit de kast, om die weer om te doen. Romper weer dicht, pyamabroek weer aan en dochter op het hart te drukken om nu toch echt even uit te gaan rusten. Ondertussen maakt babylief duidelijk ook weer even aandacht te willen. Baby heeft gepoept. Broek uit, romper open, luier af en billen schoonvegen. Schone luier, broekje aan, shiiiiit romper vergeten dicht te doen, broekje weer uit, romper dicht, broek aan.

Van slapen van het peutertje kwam niets terecht om een lang verhaal kort te maken. Ondertussen moest mama toch echt naar het toilet. Baby lag lekker te slapen. Peuter tevreden aan het spelen. En jawel ik zit op het toilet, wat ik echt heeeeel graag alleen doe by the way. Gewoon even op mijn gemakje poepen zeg maar. De zeldzame luxe van eventjes alleen zijn. En dan gaat de deur van het toilet open en peuterlief meldt “Ik wil bij je zijn mama.” Ik: “Lieverd, mama is zo weer bij je. Ik wil nu gewoon even rustig poepen, ga maar even verder met spelen.” Peuter doet de deur weer dicht en gaat weer weg. Om over 10 seconden weer terug te zijn. Dit ritueel herhaalt zich nog een aantal keren. En dan meldt peuter heel eigenwijs: “Mama ik wil in jouw stink zitten.” En vervolgens gaat ze demonstratief bij je voeten zitten. Zucht. Dan moet ze het zelf maar weten. Even later: “Mama is een grote Stinkywinky”, aldus peuter. Zo leuk… kinderen 🙂

Heerlijk bananenbrood

Wil je een lekker bananen brood bakken zonder gluten maar mag je ook geen noten? Ik heb hier een lekker recept voor je zonder amandelmeel

Het was koud en de regen bleef luid tikken tegen de ramen. Op de fruitschaal prijkten drie rijpe bananen en mijn kleine keukenprinses van 2 (en een half.. oei.. belangrijk dat moet er wel bij van onze jongedame) was thuis. De hoogste tijd dus om weer eens een lekker bananenbrood te bakken. Ik bakte het eerst volgens een recept van Pauline, maar mag graag zelf experimenteren. Te meer ook omdat amandelmeel best kostbaar is en ik af en toe een jongetje over de vloer heb wat onder andere geen noten mag. Ik gunde hem ook eens stukje bananenbrood. Anyway, handjes wassen, peuter aan tafel en gaan met die banaan! Wees niet bang als je zelf niet zo vaak iets bakt, het is echt supereenvoudig!

Benodigdheden
3 rijpe bananen
3 medjooldadels
3 eieren
snufje zout
50 gram boekweitmeel
75 gram kokosmeel
optioneel 1 theelepel (rauwe) cacaopoeder
optioneel 1 theelepel orangezest
1 1/2 theelepel wijnsteenbakpoeder
handje rozijnen
bakspray
cakevorm

Verwarm de oven voor op 175 graden.

Pel de bananen en breek of snij ze in stukken. Snijd de dadels fijn. Maak deze samen fijn met blender of staafmixer zodat er een mooie gladde massa ontstaat.

Klop in een andere schaal 3 eieren met een snufje zout luchtig. Fascinerend voor je kind hoe dat geel met wit, één gele massa wordt!

Roer de bananenmassa en de eieren door elkaar.

In een andere schaal meng je het meel en de bakpoeder en eventueel de cacaopoeder en orangezest. Spatel deze meelmix door de rest heen. Op het laatst spatel je de rozijnen er door heen.

Spuit de cakevorm in met de bakspray en verdeel de massa rustig over de vorm. Mijn dochter ging er een keer enthousiast op staan meppen met een houten lepel.. geloof me dan wordt het net een blok beton. Niet lekker dus 😉 Tip: mocht je wel noten mogen eten. Dan kun je er eventueel nog wat amandelschaafsel overheen strooien.

Zet de bakvorm dan in de oven. Zelf leg ik er altijd een vel bakpapier overheen, zodat ze niet te donker kleurt.

Bak het bananenbrood 40 à 45 minuten. Je kunt even  een satéprikker in het brood prikken. Als er niets aan blijft plakken is het gaar. Eerst laten afkoelen op het rooster en je hebt een heerlijk gezond tussendoortje om samen van te genieten.

Veel bakplezier!

 

ps laat het me vooral weten als je dit recept geprobeerd hebt 🙂

Bodyscan

In mijn vorige vlog refereerde ik al aan het fenomeen “bodyscan”. Nu weet ik dat het niet voor iedereen eenvoudig is om dit op eigen houtje te doen. Ik steek gelijk mijn hand op, want ja ik herken dat 😉 .

Een stem die je begeleidt kan heel erg prettig zijn. Dus dacht ik, ach ik neem een bodyscan voor je op! Als je wel eens bij me op de Pilates mat hebt gelegen, zal het je ongetwijfeld zeer bekend voorkomen en kun je ‘m nu doen zonder dat ik er fysiek bij aanwezig ben. Ik weet, een wens van velen, dus ik hoop dat ik je er heel erg blij mee maak 🙂 Excuses dat het even duurde, deze dame moest way out of her comfortzone om dit ook eens te doen! Maar hey I did it!

Vind je m prettig, voel je zeker vrij om deze vlog veelvuldig te delen. Hoe meer mensen er wat aan hebben, hoe beter 🙂 .

Enjoy!