Wie denk je wel niet wie je bent!

Wie denk je wel niet wie je bent!

Ook al wordt dit meestal vol frustratie , ongeloof of boosheid geroepen wanneer iemand zich gedraagt op een manier die de ander niet oké vindt: in essentie is het een hele interessante vraag.

Want ja wie denk jij eigenlijk te zijn? Want hetgeen je denkt te zijn, zo gedraag je je ook. Ik gebruik de oneliner: “100% jezelf zijn” best vaak. Maar die bedoel ik wellicht anders dan je denkt. Het laatste wat ik namelijk aan wil moedigen is, 100% zijn wie je DENKT te zijn.

Wie je denkt te zijn is namelijk verre van wie je daadwerkelijk bent. Je zelfbeeld is ontstaan aan de hand van je opvoeding, wat je hebt ervaren, welk gedrag je hebt geobserveerd, hoe er op je gereageerd is en wat er herhaaldelijk tegen je is gezegd. Wat je bent gaan geloven over jezelf. Dit alles bij elkaar is als het ware het programma geworden waar jij “op draait”.

Wie je werkelijk bent ligt buiten die lagen van programmering. Met een ongelofelijk potentieel. Met jouw authentieke geluid, talenten en energie. Je BENT letterlijk potentieel.

Dus wie je denk je wel niet dat je bent?

Het zou vanaf vandaag zomaar kunnen veranderen.

Beeld: Fakurian Design via Unsplash

Echt jezelf zijn, vraagt de bereidheid om te sterven

Misschien heb je het wel eens gelezen. Dat om echt jezelf te zijn, om te ontwaken so to speak, dat je bereid moet zijn om te sterven voordat je dood gaat. En misschien voel je een diepe ja, misschien ook trek je eens flink je wenkbrauwen op. En beiden begrijp ik.

Ik voelde vandaag de de vraag van binnen om hier eens over te schrijven. Voor jou en net zo goed voor mij. Al schrijvende openbaart mijn waarheid zich ook meer en meer.

Bij het meerdere malen sterven in je leven wordt namelijk vaak je ego genoemd als hetgeen wat mag sterven. Het ego heeft sowieso vaak niet zo’n positief imago. En dat is eigenlijk jammer. In deze 3d wereld is je ego nou eenmaal onderdeel van je. Zoals ik het nu zie, is je ego het deel van jou wat maakt dat je de afgescheidenheid ervaart door in een lichaam te zitten. En het is je mind die je ook hele praktische dingen laat doen zoals boterhammen smeren wanneer je op weg gaat. Behoorlijk nuttig dus!

Zaak is meer om met je ego samen te werken. Want je ego wil je heel graag veilig houden en “de show runnen”. En dat is dus ook wat vaak gebeurt. Dan gaan we geloven dat we ook op andere dimensies afgescheiden en alleen zijn. En dan horen we onze innerlijke stem niet meer, vergeten we wie we daadwerkelijk zijn. En leven we totaal niet het leven wat we bedoeld zijn te leven.

Dus nee, je ego hoeft niet dood. Je ego daar mag je mee leren samenwerken. En zoals het vaak mooi gezegd wordt: Je ego mag je dienaar zijn.

Wat sterft er dan wel meerdere malen? Het idee van jezelf. Want het idee wat je hebt van jezelf, dat is een illusie. Het is slechts wat je bent gaan geloven over jezelf. Dat wat je bent gaan geloven wie je bent. Je zou kunnen zeggen: hetgeen wat je ego je ingefluisterd heeft over wie je bent.

Tot ongeveer je zevende jaar heb je geen zelfbeeld. Je bent dan nog een soort spons wat alles tot zich neemt wat anderen hem of haar vertellen. Kinderen vormen hun zelfbeeld dus naar aanleiding van wat je hen vertelt en naar aanleiding van hoe je hen behandelt of welk gedrag je aan hen voordoet.

Dus als je hoort praten over conditionering en deconditioneren dan gaat het eigenlijk over steeds de bereidheid om weer een laagje af te pellen. Een laagje wat jou niet dient, iets wat je gelooft over jezelf of over de wereld dat niet strookt met wie je je deepdown herinnert ECHT te zijn. En zo sterf je meerdere malen om jezelf te zijn. Je zelfbeeld sterft.

En precies dat is waar ik mensen bij ondersteun. Bij het sterven terwijl je leeft, bij het herinneren wie je eigenlijk bent. Bij het bewust contact voelen, zien, horen, weten, ervaren met jouw eigen GURU. Jouw higher self, je essentie. Zodat je je leven voluit gaat leven, zoals je bedoeld bent. Op jouw voorwaarden.

foto: Andreas Wagner via Unsplash

Ga NU offline!

“Ja, ik moest toch maar eens offline gaan. Ik hang al weer veel te lang rond op insta. Maar eh ja, ik kom hier vaak voor inspiratie.”

Ik snap haar. Ik heb mezelf dit ook zo vaak wijsgemaakt. 

Uren en uren online rondgehangen.

En ja ik ontving heus inspiratie. Alleen ik kon er uiteindelijk vaak niets mee. Want het was niet voor mij. Het resulteerde vooral in een druk hoofd. Herkenbaar voor je? 

Human Design maakte voor mij inzichtelijk dat mijn open kruin al die input heerlijk vindt. En dat juist regelmatig die input vermijden heel prettig is. Om gewoon weer rust te hebben in dat hoofd. Want het is best wel een overload om continu te willen reageren. En rust geeft ruimte om achterover te leunen en vanzelf te  voelen wat voor mij is en wat niet. Niet voor niets ontvang je de meest briljante ideeën juist als je ontspant.

Want inspiratie is overal. In een wandeling in de natuur. In een gesprek met vriendinnen. Een toevallige voorbijganger die een telefoongesprek voert en waar je flarden van opvangt. Een boek.

But choose wisely wat je consumeert.

Ook de chinese geneeskunde zegt iets boeiends over online zijn. Je ogen worden hiermee belast en je moet continu kiezen. Waar klik ik op, waarop niet. Ongemerkt he, maar steeds kiezen dus. 

Vanuit de westerse geneeskunde weten we al dat je ogen baat hebben bij ver zien. En dat veel lezen en dingen van dichtbij bekijken een grote aanslag is op je ogen. Daarom is buiten zijn en daar spelen en wandelen ook zo goed voor je.

Bottom line: ga eens wat vaker offline

Dat levert je veel op. Namelijk:

-meer rust in je hoofd

-minder keuzestress

-gezondere ogen

-en als je dan ook naar buiten gaat, meer vitamine D en dat is weer goed voor je immuunsysteem

With love,

Leonie

Photo by Drew Graham on Unsplash