Weerstand: je vriend of je vijand?

Het was een overwinning voor me.
Sinds tante C haar intrede deed was ik niet meer geweest. Ook al verlangde ik er al eerder naar. Ik stelde het maar uit.

Jaaaaaren terug woonde ik bijna in de sportschool. Verslaafd. Tot burn out me een halt toeriep. Toen was ik er nog veel, maar veranderde de intentie van mijn bezoekjes.

Sporten draaide niet langer om “ik ben niet goed genoeg, ik moet slanker zijn”.
Nu ging het over gezondheid, goed voor mezelf zorgen & vooral mijn grenzen leren kennen. Los van alle gezelligheid op de sportschool. Ook belangrijk 😄.

Na lockdown 2 was er weerstand om weer te gaan sporten. EN oordeel op het uitstelgedrag. “Lui wijf” riep mijn innerbitch me toe.
Ah ja.. hallo lui wijf van me. Hallo innerbitch.

Stiekem weet ik het wel. Ik vind het spannend. Ga ik geconfronteerd worden met een slechte conditie? Met fitgirls? Ga ik mezelf daardoor gek laten maken? Ga ik mijn grenzen bewaken of ga ik er over heen?

Weerstand is okay al voelt het soms (lees vaak) rondom k*t.
De vraag is: ga je jezelf martelen of ben je liefdevol naar jezelf? Eerlijk over waar je NU staat en met respect voor jezelf en je grenzen.

Vanmorgen was het zover. Tijd om naar de sportschool te gaan.
Liters lui zweet kwijt.
Ik heb keurig mijn grenzen bewaakt EN mezelf uitgedaagd.
Genoeg fitgirls en fitboys gespott. Damn they look good! 
En ik zag nog meer oudere mensen die bewegen. Mensen die me herinneren aan mijn wens: fit zijn voor mijn leven. Nu en later.

PS
En dank je wel jongeman voor je hilarische uitlating naar een oudere dame die liet weten dat ze haar prikken had gezet. “O nou, dan kunnen we zo ook even knuffelen”.

Ja laten we knuffelen.
Ook heel goed voor je!

Photo by Risen Wangon Unsplash

Een ode aan lummelen!

“Sta jij jezelf ook wel eens toe om te lummelen?” vroeg ze me. En eerlijk, ik heb echt geen flauw idee meer wat ik daar op geantwoord heb. Wat ik wel weet, is dat ik dat niet deed. Feitelijk had ik geen idee hoe ik dat dan doen moest. Want eerlijk gezegd voel ik al gauw een soort druk van binnen om “wat nuttigs te gaan doen”. Lummelen stond toch wel een beetje gelijk aan “mijn tijd verdoen”. Maar, ik ben ook een type wat graag de ervaring aangaat.

Als gevolg van deze vraag ging ik dus bewust op de momenten dat ik even niet voor de kinderen zorgde, meer dingen voor mezelf doen. Lekker onder de douche. Een fijn boek lezen, een serie kijken. Mediteren. Afspreken met een vriendin, even wandelen. En jawel, ook op social media scrollen.

Tja, laat het zo zeggen, het maakte al dat ik wel iets meer rust vond, maar er was nog voldoende onrust. Ik werd enorm geconfronteerd met wat ik niet kon. Mijn optimale manier van ZEN was lesgeven in Pilates of masseren. Dat kon toen echter niet, mijn lijf stond het niet toe. Ook zelf Yoga of Pilates doen, was nog geen optie.

Inmiddels zijn we weer wat jaren later. En het begrip “lummelen” komt steeds weer op mijn pad. En nu hoorde ik een andere versie via House of Deeprelax. Ik interpreteer hem als: “je hersenen rust gunnen”. Kortom: geen inspirerende boeken lezen, niet studeren, geen social media, offline, geen tv. En ook: niet heftig sporten. Wel: voor je uit staren, gewoon een beetje zitten of liggen, mediteren zonder je best te doen, yoga nidra, wandelen, creatief bezig zijn, iets lekkers te eten maken voor jezelf, een kast opruimen etc. Basicly, gewoon doen waar je in het moment behoefte aan hebt. Maar dan wel zonder je hersenen of lichaam teveel te prikkelen.

Deze ging ik ook eens uitproberen. Al was het maar omdat ik sinds mijn hersenschudding + whiplash van vorig jaar ervaren heb, hoeveel prikkels schermen geven. Oh man, wat een ander gevoel is deze manier van lummelen! Wat een rust in mijn hoofd! En wat een ruimte. Ik vond het zo heerlijk, dat ik gelijk weer een moment prikte!

En toen was de dag daar, waar lummelen in mijn agenda stond. In de middag, om ‘s morgens eerst te gaan werken.
Maar.. ik werd die ochtend wakker na een vooral doorwaakte nacht. Met hoofdpijn, melancholische stemming en al.

Tja… planningen zijn er om van af te wijken is tegenwoordig mijn adagio. Dus ik besloot mijn ochtend tot lummelmoment te maken. Even een bak koffie doen bij mijn ouders waar mijn jongste ging spelen. Een lange wandeling met deels een wandelmeditatie. Thuis lekker mijn voeten in een voetenbadje. Lekkere bak thee, cherrytomaatjes en noten. Heerlijke muziek aan. En… een visionboard maken met een heerlijk ontspannen feeling. Lekker knippen en plakken. Voetjes onteelten, insmeren. Nagels lakken. En een lekkere lunch maken.

Deze dame voelde zich weer herboren. En ik was die middag hartstikke productief!

Met enorme wallen.
Dat dan wel 😉

Dat ik zo productief was, is eigenlijk niet zo vreemd. Want uit eindelijk, geeft rust voor je brein enorm veel ruimte. Ruimte voor creativiteit. Ruimte om controle los te laten. Ruimte voor inspiratie.

Lummelen gaat een vast onderdeel van mijn weekroutine worden kan ik je alvast vertellen. I absolutely love it <3

Vertel eens:
Wat is voor jou lummelen?
Doe je het wel eens?
En zo ja, wat levert het je op?

With love,
Leonie

Photo by Liam Simpson on Unsplash

Vevurius, Vevurius, koning van Tenturius

Vevurius, vevurius
Koning van Tenturius

Tenturius 
Een vrij kaal schiereiland in een zee met schuim
Een landtong uitgestrekt in zee
Hard, scherp afgetekend bruin geel ten opzichte van de grijsblauwe zee
Een vuurtoren daar
Baken van licht

Maar vooral een waarschuwing voor de zeevaarders
Kom niet te dichtbij
De puntige punt van het land zal je doorboren
Een stalen neus als op de laars die Italië heet.

Vevurius lijkt een heetgebakerd mannetje
Met een zwarte snor
Mager, tanig en klein van stuk
Zo verschijnt hij af en toe
Om dan weer te verdwijnen in de misten
Als ware het een spookbeeld

Maar vooral is Vevurius een force of nature
Die Tenturius regeert
Die een ieder de stuipen op het lijf jaagt
Zodat er niets of niemand leeft

Vevurius pakt de ruimte
Verzengend
Mysterieus en onzichtbaar
Beklemmend
Heel aanwezig

Op een dag voer er een boot
Met tien opvarenden
Ze meerden aan en liepen vol verwondering dit merkwaardige eiland op.
Vevurius was woest
Buiten zinnen

Het land schudde
De zee kolkte
Striemende regen geselde de tien
Die een grot vonden

Ze maakten een vuur
Warmden de handen en één van hen pakte een gitaar
Ze zongen samen
Terwijl ze dankbaar waren voor de beschutting
En het geluk dat het regende
Zo hadden ze deze plek gevonden
Ze omarmden elkaar
Vertelden elkaar hoe ze elkaar liefhadden
En gingen vredig slapen

Vevurius was woest
Hij zinde op wraak
Hij liet het vuur in de grot heel hoog oplaaien
tot een vlammenzee met puntige tongen
De tien vluchtten uit de grot
En zagen het vuur verspreiden.
Ook uit de grot
Ze bekeken het schouwspel met de gloed van het vuur in de ogen.

Ze zeiden tegen elkaar
Wat mooi dat we dit mogen aanschouwen
Alles wat in as komt
Geeft ruimte om weer te herrijzen
En dankbaar zegenden ze de grond
Spontaan verdween het vuur en begonnen de meest prachtige planten te groeien.
Onder het liefdevolle oog van de tien

Vevurius was furieus
En liet een storm opsteken
Zo fel dat al het stof ronddwarrelde
Niets konden ze nog zien.
De tien liepen met sjaals voor de gezichten naar elkaar toe.
Ze maakten een kring en liepen allemaal naar het midden in een grote omhelzing.
Schuilden bij elkaar.

Vevurius was verbluft en razend
Wat gebeurde hier. 
Hij duwde als een onzichtbare kracht de Tien naar de boot 
Het moest nu maar eens afgelopen zijn.

Hij herrees als een grote boze man bij de oever.
Zijn ogen spuwden vuur.
Zijn lijf koud als ijs.
Hij siste als een slang dat ze nu moesten gaan.

Wat Vevurius niet aan zag komen gebeurde. 
Ontroerd liep eentje van hen naar hem toe.
Dank je wel voor de prachtige tijd hier.
De rest volgde. 
Ze omarmden Vevurius
Met tranen op hun wangen
En liefde in hun hart
Vrij van angst 

“Ik hou van je” klonk het uit tien monden
Met een groot dank je wel
Vevurius slonk en zijn hart werd warm
Hij voelde haar bonken in zijn borst
Zijn huid begon licht te geven
En hij straalde als de zon

Vevurius viel huilend op zijn knieën.
Zijn tranen werden opgenomen door de droge grond. 
Tenturius schudde en overal groeiden nu bomen, bloemen, gras en planten.

Vogels zongen, kinderen en herten dartelden door het gras.
Er klonk gezang uit vele kelen van mensen die uit het niets leken te verschijnen.
Er was weer LEVEN
Een waar paradijs.

Vevurius was vol liefde en zorgzaam voor iedereen.
De tien gingen weer aan land.
Thuis en welkom
En ze stonden Vevurius bij
Vevurius de koning van Tenturius

Ergens in de rotsen liet hij de volgende tekst uitbeitelen.
Als herinnering aan de tijd die was.

“We mogen LEVEN
In woeste zeëen
Op uitgewoond land
Met liefde in ons hart
Onvoorwaardelijk
En in dankbaarheid voor al er is
Is alles omkeerbaar
Liefde regeert 
In alle tijden
Als controledwang (angst) in het licht wordt gezet
Wordt alles vruchtbaar
Een nieuwe wereld
Is zo gemaakt
Op dat we mogen herinneren wie we werkelijk zijn”

©Leonie van Oost – 2021

OVER DE HERKOMST VAN DIT VERHAAL

Vevurius, vevurius, koning van Tenturius. Als een liedje in mijn hoofd klonk het toen ik 17 maart 2021 wakker werd. Geen idee waarom, hoezo. Ik besloot daar verder ook niet bezig te gaan. Wel schreef ik die zin op. En liet toen de tekst uit mijn vingers vloeien.

En zo transformeerde een wonderlijk zinnetje in een even wonderlijk verhaal. Het verhaal wat je net las.

With so much love,

Leonie van Oost

Photo by Almos Bechtold on Unsplash

Ga NU offline!

“Ja, ik moest toch maar eens offline gaan. Ik hang al weer veel te lang rond op insta. Maar eh ja, ik kom hier vaak voor inspiratie.”

Ik snap haar. Ik heb mezelf dit ook zo vaak wijsgemaakt. 

Uren en uren online rondgehangen.

En ja ik ontving heus inspiratie. Alleen ik kon er uiteindelijk vaak niets mee. Want het was niet voor mij. Het resulteerde vooral in een druk hoofd. Herkenbaar voor je? 

Human Design maakte voor mij inzichtelijk dat mijn open kruin al die input heerlijk vindt. En dat juist regelmatig die input vermijden heel prettig is. Om gewoon weer rust te hebben in dat hoofd. Want het is best wel een overload om continu te willen reageren. En rust geeft ruimte om achterover te leunen en vanzelf te  voelen wat voor mij is en wat niet. Niet voor niets ontvang je de meest briljante ideeën juist als je ontspant.

Want inspiratie is overal. In een wandeling in de natuur. In een gesprek met vriendinnen. Een toevallige voorbijganger die een telefoongesprek voert en waar je flarden van opvangt. Een boek.

But choose wisely wat je consumeert.

Ook de chinese geneeskunde zegt iets boeiends over online zijn. Je ogen worden hiermee belast en je moet continu kiezen. Waar klik ik op, waarop niet. Ongemerkt he, maar steeds kiezen dus. 

Vanuit de westerse geneeskunde weten we al dat je ogen baat hebben bij ver zien. En dat veel lezen en dingen van dichtbij bekijken een grote aanslag is op je ogen. Daarom is buiten zijn en daar spelen en wandelen ook zo goed voor je.

Bottom line: ga eens wat vaker offline

Dat levert je veel op. Namelijk:

-meer rust in je hoofd

-minder keuzestress

-gezondere ogen

-en als je dan ook naar buiten gaat, meer vitamine D en dat is weer goed voor je immuunsysteem

With love,

Leonie

Photo by Drew Graham on Unsplash

Wat mij wakker maakte…

Ik was al vroeg wakker vanmorgen. En het werd me na een tijdje wel duidelijk dat de slaap me niet meer ging vinden als ik mijn inspiratie niet even zou laten stromen. 

Dus hier zit ik op een hele vroege zondagmorgen een blog te tikken… 

Morgen is een bijzondere dag. Want het is niet zomaar een maandag. Morgen is het midwinter of Yule zoals het vroeger ook vaak aangeduid werd. Het is het begin van weer kortere nachten en langere dagen.
En ook laat de naam je iets anders vermoeden: het is niet het midden van de winter, maar officieel het begin. 
Er wordt gedacht dat de lichtjes die zo bij deze tijd horen een aanmoediging zijn voor de zon om weer te gaan schijnen. 

Ik wil je vooral aanmoedigen om je eigen licht te laten schijnen en naar binnen te gaan. Trouw te zijn aan jezelf. Jezelf te voeden met wat je nodig hebt. 
Vanuit de Chinese geneeskunde bezien is de winter bij uitstek de tijd om naar binnen te keren en ruimte te maken voor de groei van de lente die daarna weer aan breekt.
Houdt je energie vooral in beweging zodat je niet bevriest. En dan heb ik het niet alleen over de temperatuur, maar ook in de spreekwoordelijke zin. Want ‘bevriezen’ doen we ook van angst. 
Angst is de emotie die hoort bij het water element wat in de winter centraal staat. Water wat stroomt geeft flow en vindt haar weg zelfs door stenen heen. Bevriest het, dan kan er angst ontstaan en ook andere blokkades die onze gezondheid beïnvloeden. 

Angst hangt momenteel veel in de lucht en wordt ook enorm gevoed als je veel naar het nieuws kijkt bijvoorbeeld. We hebben tenslotte te maken met Covid en alle maatregelen. Laat je niet meesleuren in angst, daar heeft niemand wat aan. 

Zorg vooral goed voor jezelf lieve jij.

Morgen is een extra mooie dag om even echt met jezelf door te brengen. Want behalve midwinter is er kosmisch ook iets bijzonders aan de hand. Morgen staan Jupiter & Saturnus in één lijn en staan ze heel dichtbij elkaar. De laatste keer dat dit gebeurde is zo’n 400 jaar geleden. Niet zomaar iets dus. Het is niet onwaarschijnlijk dat je hier iets van gaat merken, wetende dat dit twee behoorlijk grote en krachtige planeten zijn. 

Je vindt op internet vele verhalen over 21 december 2020. Wellicht heb je er iets over gelezen. Er wordt vooral gesproken over het begin van een nieuwe tijd, De Aquariustijd. Wat dit betekent, daar zijn vele meningen over. Ook worden er op vele plekken online gezamenlijke meditaties gefaciliteerd. Zowel betaald als gratis.

Eerlijk.. ik ben vrij snel gestopt met lezen. Ik houd het graag bij mezelf. En zie het als een uitnodiging om vooral dicht bij mezelf te blijven. Goed voor mezelf te zorgen. Ik ga wandelen in de natuur. Ik ga mediteren. En ook werken, want daar word ik ook gigablij van.  

Voel vooral waar jij te toe geroepen voelt. Immers je eigen-wijsheid is immer je beste raadgever!

With so much love, 
Leonie 

Photo by Jeremy Thomason Unsplash

PS Ik duik nog even terug in bed 😉
CADEAUTJE
Ik heb in soundcloud ook een nieuwe meditatie/visualisatie voor je klaargezet. Een meditatie om in de frequentie van liefde te stappen en je licht aan te zetten.
Vond ik wel een mooie voor de maand december, wat jij?
Veel plezier ermee!

Van consumptiemaatschappij naar “Wij-zijn-vrij-maatschappij”

Hoe we Covid-19 ook als kans kunnen zien

Het virus Covid-19 geeft veel leed. Want ja, er worden mensen ziek en ook overlijden er mensen. Mensen die wel of niet door Covid-19 heengegaan zijn en van wie in kleine kring afscheid genomen wordt. Alle creativiteit van live streams ten spijt: het is anders. De zorg is overbelast. Er is angst, angst om ziek te worden, angst voor de toekomst, angst over financiën, angst over levensonderhoud, angst vanwege complottheorieën en angst over het in elkaar storten van de economie.
Naast angst is er verdriet. Verdriet over mensen in de gehandicaptenzorg en ouderen die geïsoleerder zijn dan ooit in het “nieuwe normaal” zoals men de 1,5 meter samenleving pleegt te noemen. Mensen met psychische problematiek staan onder druk en er is verwarring bij kinderen, bij jongeren en ja eigenlijk bij iedereen. Want we hebben dit nooit eerder meegemaakt.

Het surrealisme van de 1,5 meter samenleving, dat knuffelen niet meer gewoon is. Al zegt je onderbuikgevoel mogelijk iets heel anders over deze maatregel. Want aanraken is ook gewoon een basisbehoefte. Immuunsystemen verzwakken door het gemis, door niet of weinig aangeraakt worden, minder buitenlucht & beweging. En het is de vraag of iedereen nog de mogelijkheid of discipline heeft in deze tijd om gezond te eten. 

Zoals de titel van dit schrijven al deed vermoeden: het is ook een enorme kans! Een kans om de wereld waarin we leven te herzien. Om wakker te worden en om in actie te komen. Want het is natuurlijk verleidelijk om in angst en boosheid te blijven hangen, verdrietig te zijn. Deze gevoelens zijn onderdeel van het proces van rouw. Rouw ja! We zijn niet alleen afscheid van mensen aan het nemen, maar wat mij betreft ook van een wereld zoals we die kenden. En daar hoort ongeloof, boosheid & verdriet allemaal bij. 

Wellicht ben je boos vanwege de maatregelen of heb je allerlei complottheorieën gehoord die je in verwarring brengen. Complottheorieën die hoe bizar ze ook klinken zomaar waar zouden kunnen zijn. Als je het mij vraagt maakt het eigenlijk geen fluit uit of het waar is of niet. We kunnen de realiteit niet controleren, hoe bizar ook: we zijn precies waar we moeten zijn. En het is belangrijker dan ooit om te beseffen dat we ALTIJD een keuze hebben. Uiteindelijk gaat het erom om allemaal te kiezen in welke wereld we willen leven. En wat we nu gaan doen om die wereld te creëren. Want creators zijn we allemaal.

 We kunnen stellen dat de economie zoals we hem kennen niet erg stabiel is. Ze is gebaseerd op altijd meer-meer-meer of wat ik ook wel het “rupsje-nooit-genoegprincipe” noem. Vreemd, want met logisch verstand kunnen we ook beredeneren dan altijd meer-meer een keer stopt. Want hoeveel kunnen we nou helemaal consumeren?  En dat is wat we nu ook mogen ervaren in deze tijd. We hebben eigenlijk niet zoveel nodig. Wees eerlijk, wat mis jij nu het meest? Is dat meer materie of verbinding met anderen zonder 1,5 meter er tussen?

Uiteraard willen we graag kunnen eten en ons huis betalen. Er wordt in vele wandelgangen al jaren gesproken over het basisinkomen. Wat een enorme kans om dit nu breed in te voeren en het experiment aan te gaan! We zien al enorme creativiteit bij mensen nu om van alles voor elkaar te doen, voor elkaar te zorgen. Omdat we sociale wezens zijn. Zou dat verdwijnen als er minder stress om inkomen is? Ik denk zomaar van niet. Want we zullen altijd willen creëeren, omdat dat onze natuur is. Het is een stap van controle naar of niemand ten onrechte iets ontvangt naar vertrouwen. Want iedereen mag dit inkomen ontvangen. En wie het niet nodig heeft en af wil staan, laten we daar een mooie bestemming voor vinden. Bijvoorbeeld bijdragen aan verduurzamen van de huizen waarin we wonen.

De gezondheidszorg staat onder enorme druk.  Een mooie kans om het zorgstelsel te herzien. Kritisch kijken of marktwerking & zorg wel echt bij elkaar passen. Het is toch bizar. De druk op de Westerse medische zorg is groot. Terwijl de complementaire zorg werkeloos thuis zit. Uitgeschakeld, terwijl ze juist nu zoveel kunnen betekenen. Maar het mag niet. En dat is een gemiste kans en gebrek aan balans! Hoeveel kunnen alle vormen van zorg te samen wel niet betekenen?

Ook kunnen we zelf veel doen. Want waarom zouden we onze gezondheid volledig in handen leggen van een arts?  Blind medicatie en pijnstillers slikken inclusief bijwerkingen. De farmacie heeft niet voor niets zoveel macht. De consument geeft haar die door klakkeloos medicatie & injecties te consumeren. Zonder ons af te vragen of die interventies wel echt werken en of het niet op een minder invasieve manier kan. Een injectie, een vaccinatie, medicatie nemen. Het zijn allemaal medische handelingen. En nog steeds wordt zoveel medicatie slechts op mannen getest en toch ook door vrouwen gebruikt. Terwijl een vrouwenlichaam met al haar hormonen aantoonbaar anders werkt.
Er is zoveel wat we zelf kunnen doen! Niet kiezen voor de quick fix, maar verantwoordelijkheid nemen voor onze gezondheid. Door gezonde voeding, bewegen, stress verminderen, knuffelen, mediteren, je purpose leven en luisteren naar je intuïtie in plaats van altijd je hoofd de baas te laten zijn. Door te genieten en te leven vanuit liefde in plaats van angst. Ons immuunsysteem te versterken van binnenuit.

Voedsel is beschikbaar, daar hoeven we in Nederland echt niet bang voor te zijn. En toch ontstond er angst, werd er gehamsterd. Bijzonder dat we onze voedselvoorziening volledig hebben overgedragen aan ‘de supermarkt’. Zelf kunnen we ook voedsel verbouwen in onze tuin, op ons balkon. Weer voeling krijgen met de natuur en iets van voedsel voor handen hebben. Onze band met de natuur die ons voedt versterken.

Nu we elkaar niet mogen knuffelen, elkaar beperkt zien waarderen we verbinding en ECHT contact des te meer. Laten we dat vooral niet vergeten!  Maanden geleden konden we zonder problemen uit eten gaan. Ik heb het zo vaak gezien. Twee mensen aan één tafel die de hele avond naar hun telefoon of Ipad staarden. Elkaar geen blik waardig gunden. Ik hoop dat dit nu verleden tijd is. Dat we elkaar kunnen zien & aanraken niet meer als vanzelfsprekend zien, maar als iets machtigs moois. Iets wat ons mensZIJN verrijkt.

Complottheorieën zijn van alle tijden. Momenteel gaan ze veelal over 5G. En of ze waar zijn? Het maakt eigenlijk niet uit. 5G is ook een uiting van meer-meer-meer.  Gaan we voor consumptie of voor de kracht van WIJ. 3G werkte prima. Of 5G echt volop ingevoerd wordt, daar hebben we zelf een stem in. Want als we er geen gebruik van maken verdwijnt het. Het is de macht die de consument heeft. Is je al opgevallen hoeveel meer biologische producten er te koop zijn. Producten zonder gluten, plantaardige melk enzovoorts. Hoe komt dat? Door de vraag van de consument. Als we simpelweg niet weer een nieuwe mobiele telefoon kopen terwijl de oude nog prima was gaan we niet in die gekte mee. Opnieuw: we hebben een keuze! 

Als je nu buiten komt merk je het gelijk. Veel minder luchtvervuiling, veel minder geluid. Ongelofelijk wat de aarde doet in zo’n korte tijd, de veerkracht. De aarde is echt aan een reset bezig. En dat geeft te denken. Want vervuiling is al jaren een probleem. Alleen reageren we en masse als struisvogels. Het is niet te laat. We kunnen allemaal zoveel doen! Ter inspiratie noem ik hier een paar voorbeelden:

  • gooi geen afval weg in de natuur en daar waar je afval ziet liggen, raap het op en gooi het in de vuilnisbak
  • neem geen plastic tasjes aan en koop geen plastic flessen die je na 1x weg moet gooien
  • scheid je afval
  • werk vaker vanuit huis
  • eet minder of geen vlees
  • kies zoveel mogelijk voor de fiets of loop waar mogelijk
  • koop lokale producten
  • gebruik milieuvriendelijke schoonmaakmiddelen (ecolabel) en wasmiddel. Serieus op zoveel producten staat letterlijk: schadelijk voor het oppervlaktewater. Waarom vinden we dat oké? Waarom gebruiken we dat?
  • beperk vliegen
  • ruil kleding met anderen als je op je kleding uitgekeken bent
  • koop tweedehandskleding of kleding van duurzame materialen
  • geef te kleine (baby of kinder)kleding aan Stichting Babyspullen  of een ander gezin met jongere kinderen
  • investeer in duurzame alternatieven voor vervoer
  • als je een tuin hebt, neem een regenton en zorg voor gras in je tuin
  • verduurzaam je huis waar het kan
  • wees bewust van wat je op je huid gebruikt
  • lever oude medicatie altijd in bij de apotheek
  • lever chemische spullen in waar het hoort

Nu kun je denken. Ja…. Maar wat kan ik in mijn eentje nou veranderen? Ja.. we hebben te maken met individualisering van de maatschappij. Covid-19 crisis is een uitgelezen kans om weer samen te raken. We zijn niet alleen. We zijn allemaal verbonden, alleen beseffen we dat niet allemaal. Daar is verdieping in spiritualiteit enorm nuttig. Want als we echt in contact met onszelf leven, WETEN we dat we niet alleen zijn. En dat met elke actie die jij onderneemt je invloed hebt op het geheel. Hoe klein ook! Deel vooral wat je doet, inspireer anderen. Organiseer dingen om samen te doen. Dat creëert een ripple die groter mag worden. Ik deel mijn gedachten hier ook in de hoop dat het anderen inspireert en aan het denken zet. Dat het bewustZIJN aanwakkeren mag.

Want we hoeven mijns inziens niet lijdzaam te wachten tot bijvoorbeeld de overheid ‘iets doet’. We kunnen zelf zoveel! Onze overheid is  tenslotte de vertegenwoordiging van het volk. Gekozen door het volk. Dus laten we vooral onze stem laten horen, dan weet de overheid ook HOE ze ons moeten vertegenwoordigen. Dit is niet het moment van pessimisme en sceptisch zijn. Dit is het moment om je stem te laten horen.

Willen we verder in meer-meer-meer? Of leren we van de aarde. De aarde die ons laat zien dat ze heel goed voor zichzelf kan zorgen. 
Houden we de waardering die we nu voelen voor ECHT contact vast. En gaan we met veel liefde en creativiteit de wereld een NOG mooiere plek maken?

We zijn zo vrij als we onszelf toestaan te zijn. WIJ ZIJN VRIJ. Altijd.

©Leonie van Oost 
26-04-2020 t/m 29-04-2020

Photo by Sam Bark on Unsplash

Ik kan gewoon niet mediteren…

Heb jij een haat-liefde verhouding met mediteren?

Als in: je hebt de ervaring het dat je veel op kan leveren, maar op de één of andere manier ‘lukt het maar niet’. 

Stel jezelf eens de volgende vraag: 

“Wat is mijn plaatje van GOED mediteren?” “Wanneer is mijn meditatie GOED gegaan?”

Boeiend hè als je kijkt naar deze vragen. Want vaak zit daar de crux. Want vaak hangen we een waardeoordeel op aan ‘hoe we mediteren’. Dat we onszelf erop beoordelen.

Vaak hebben we een idee van hoe je zou MOETEN mediteren. Bijvoorbeeld 30 minuten stilzittend op een kussentje in de lotushouding zonder dat er een gedachte door ons hoofd gaat. Moeiteloos. 

Prachtig als jou dat lukt en het je oplevert waar je meditatie voor inzet. Voor veel mensen werkt het echter niet zo.

Gelukkig zijn er meerdere manier van mediteren en mag juist dit helemaal op JOUW manier! Of het nou zittend, liggend, wandelend, shakend, springend, op je hoofd staand of nou ja hoe dan ook is.

Wist je trouwens dat alle houdingen die je doet tijdens een yogales officieel gezien voorbereiding zijn op meditatie? Zelf zie ik de houdingen als een hele mooie uitnodiging om in je lijf te zakken en de connectie met je lichaam en nog dieper de connectie  je eigen-wijsheid te voelen. 

Maar uiteindelijk:

-Of je nou naar een kaarsvlam staart

-een mantra of affirmatie gebruikt

-je gedachten observeert

-een visualisatie inzet

-of een wandeling door de natuur maakt. 

Van mij heb je bij deze permissie!

Nuttiger is het volgens mij om in te zoomen op de vragen:

-waarom wil je mediteren?

-wat is je verwachting van een meditatie, wat verwacht je dat het jou oplevert?

-wat is een goed moment en een goede plek voor jou om te mediteren?

-wat ervaar jij als je uitdagingen tijdens meditatie?

Met deze antwoorden heb je een veel duidelijker beeld van HOE en WAT wel voor je werkt!

Fijne meditatie gewenst!

Mocht je mediteren toch nog steeds een onneembare hobbel vinden die je met hulp graag wil nemen: vraag een GRATIS gesprek met me aan en onderzoek met mij of ik iets voor je kan doen.

Want we kunnen samen een sessie doen waar meditatie onderdeel van is OF ik maak een volledig op MAAT gemaakte meditatie voor je. Eentje die je altijd bij je hebt op je telefoon en kunt doen waar of wanneer je maar wil. Speciaal voor iedereen die al jaren roept: “Leonie je zou meditaties op moeten nemen”. En natuurlijk voor jou, voor wie nu echt op zijn of haar eigen manier wil mediteren.

With love, 
Leonie

Photo by Sage Friedman on Unsplash

Snippertje Inspiratie: Go with the Flow

gowiththeflow
Een overdenking…neem je het pad van de meeste weerstand of kies je voor go with the flow?

Het leven loopt wel vaker niet geheel zoals “gepland”. Hoe kijk je hiernaar? Raak je geïrriteerd, onrustig? Of triggert het nieuwsgierigheid naar hoe deze andere manier uit gaat werken?

Blijf je vasthouden aan ideeën, vastomlijnde plannen en beelden van hoe dingen zouden moeten gaan? Of.. doe je wat in je vermogen ligt en beweeg je mee en ervaar je hoe deze andere weg loopt? Met alle tijd om nieuwe inzichten op te doen.

Als je een hindernis tegenkomt, blijf je dan steeds op dezelfde manier proberen deze te elimineren? Of durf je los te laten en te ervaren wat deze weg MET hindernis jou brengt? Zonder oordeel over de hindernis zelf.

De kwaliteit van water, is dat het altijd een weg vindt. Hoe veel hindernissen zij ook in haar stroom tegenkomt. Met zachte kracht slijt zij stenen en oevers en komt op de meest onverwachte plekken weer naar beneden of boven.

 

 

De alchemist: toen en nu

Paulo Coelho, een schrijver uit Brazilië schreef in twee weken tijd een boek. Het boek werd gepubliceerd maar werd een flop. De schrijver gelooft echter met hart en ziel in zijn boek en gaat naar een andere uitgever die het boek een kans geeft en opnieuw publiceert.

De Alchemist

Het boek werd een enorm succes. Ik heb het natuurlijk over het boek “De Alchemist”. Nog niet gelezen? Ik kan je het boek van harte aanbevelen! Het is een prachtig verhaal over de jonge schaapsherder Santiago die de wereld in trekt. Hij heeft een droom en besluit deze te volgen. Een eenvoudig verhaal met een krachtige boodschap. Volg je droom, luister naar je hart en maak je eigen legende waar.

de alchemist

Het succes van de alchemist

Nu, 25 jaar en vele andere boeken later blikt Paulo Coelho terug op het succes van de Alchemist. Dit doet hij voor het eerst op de Amerikaanse televisie samen met Oprah Winfrey. Benieuwd? Een klein gedeelte uit het eerste gedeelte van dit gesprek vind je terug boven deze blog. Kun je alsnog besluiten of je het boek wel of niet waard vind om te gaan lezen ;-).