Een ode aan lummelen!

“Sta jij jezelf ook wel eens toe om te lummelen?” vroeg ze me. En eerlijk, ik heb echt geen flauw idee meer wat ik daar op geantwoord heb. Wat ik wel weet, is dat ik dat niet deed. Feitelijk had ik geen idee hoe ik dat dan doen moest. Want eerlijk gezegd voel ik al gauw een soort druk van binnen om “wat nuttigs te gaan doen”. Lummelen stond toch wel een beetje gelijk aan “mijn tijd verdoen”. Maar, ik ben ook een type wat graag de ervaring aangaat.

Als gevolg van deze vraag ging ik dus bewust op de momenten dat ik even niet voor de kinderen zorgde, meer dingen voor mezelf doen. Lekker onder de douche. Een fijn boek lezen, een serie kijken. Mediteren. Afspreken met een vriendin, even wandelen. En jawel, ook op social media scrollen.

Tja, laat het zo zeggen, het maakte al dat ik wel iets meer rust vond, maar er was nog voldoende onrust. Ik werd enorm geconfronteerd met wat ik niet kon. Mijn optimale manier van ZEN was lesgeven in Pilates of masseren. Dat kon toen echter niet, mijn lijf stond het niet toe. Ook zelf Yoga of Pilates doen, was nog geen optie.

Inmiddels zijn we weer wat jaren later. En het begrip “lummelen” komt steeds weer op mijn pad. En nu hoorde ik een andere versie via House of Deeprelax. Ik interpreteer hem als: “je hersenen rust gunnen”. Kortom: geen inspirerende boeken lezen, niet studeren, geen social media, offline, geen tv. En ook: niet heftig sporten. Wel: voor je uit staren, gewoon een beetje zitten of liggen, mediteren zonder je best te doen, yoga nidra, wandelen, creatief bezig zijn, iets lekkers te eten maken voor jezelf, een kast opruimen etc. Basicly, gewoon doen waar je in het moment behoefte aan hebt. Maar dan wel zonder je hersenen of lichaam teveel te prikkelen.

Deze ging ik ook eens uitproberen. Al was het maar omdat ik sinds mijn hersenschudding + whiplash van vorig jaar ervaren heb, hoeveel prikkels schermen geven. Oh man, wat een ander gevoel is deze manier van lummelen! Wat een rust in mijn hoofd! En wat een ruimte. Ik vond het zo heerlijk, dat ik gelijk weer een moment prikte!

En toen was de dag daar, waar lummelen in mijn agenda stond. In de middag, om ‘s morgens eerst te gaan werken.
Maar.. ik werd die ochtend wakker na een vooral doorwaakte nacht. Met hoofdpijn, melancholische stemming en al.

Tja… planningen zijn er om van af te wijken is tegenwoordig mijn adagio. Dus ik besloot mijn ochtend tot lummelmoment te maken. Even een bak koffie doen bij mijn ouders waar mijn jongste ging spelen. Een lange wandeling met deels een wandelmeditatie. Thuis lekker mijn voeten in een voetenbadje. Lekkere bak thee, cherrytomaatjes en noten. Heerlijke muziek aan. En… een visionboard maken met een heerlijk ontspannen feeling. Lekker knippen en plakken. Voetjes onteelten, insmeren. Nagels lakken. En een lekkere lunch maken.

Deze dame voelde zich weer herboren. En ik was die middag hartstikke productief!

Met enorme wallen.
Dat dan wel 😉

Dat ik zo productief was, is eigenlijk niet zo vreemd. Want uit eindelijk, geeft rust voor je brein enorm veel ruimte. Ruimte voor creativiteit. Ruimte om controle los te laten. Ruimte voor inspiratie.

Lummelen gaat een vast onderdeel van mijn weekroutine worden kan ik je alvast vertellen. I absolutely love it <3

Vertel eens:
Wat is voor jou lummelen?
Doe je het wel eens?
En zo ja, wat levert het je op?

With love,
Leonie

Photo by Liam Simpson on Unsplash

Ga NU offline!

“Ja, ik moest toch maar eens offline gaan. Ik hang al weer veel te lang rond op insta. Maar eh ja, ik kom hier vaak voor inspiratie.”

Ik snap haar. Ik heb mezelf dit ook zo vaak wijsgemaakt. 

Uren en uren online rondgehangen.

En ja ik ontving heus inspiratie. Alleen ik kon er uiteindelijk vaak niets mee. Want het was niet voor mij. Het resulteerde vooral in een druk hoofd. Herkenbaar voor je? 

Human Design maakte voor mij inzichtelijk dat mijn open kruin al die input heerlijk vindt. En dat juist regelmatig die input vermijden heel prettig is. Om gewoon weer rust te hebben in dat hoofd. Want het is best wel een overload om continu te willen reageren. En rust geeft ruimte om achterover te leunen en vanzelf te  voelen wat voor mij is en wat niet. Niet voor niets ontvang je de meest briljante ideeën juist als je ontspant.

Want inspiratie is overal. In een wandeling in de natuur. In een gesprek met vriendinnen. Een toevallige voorbijganger die een telefoongesprek voert en waar je flarden van opvangt. Een boek.

But choose wisely wat je consumeert.

Ook de chinese geneeskunde zegt iets boeiends over online zijn. Je ogen worden hiermee belast en je moet continu kiezen. Waar klik ik op, waarop niet. Ongemerkt he, maar steeds kiezen dus. 

Vanuit de westerse geneeskunde weten we al dat je ogen baat hebben bij ver zien. En dat veel lezen en dingen van dichtbij bekijken een grote aanslag is op je ogen. Daarom is buiten zijn en daar spelen en wandelen ook zo goed voor je.

Bottom line: ga eens wat vaker offline

Dat levert je veel op. Namelijk:

-meer rust in je hoofd

-minder keuzestress

-gezondere ogen

-en als je dan ook naar buiten gaat, meer vitamine D en dat is weer goed voor je immuunsysteem

With love,

Leonie

Photo by Drew Graham on Unsplash

Wat is gezondheid nou eigenlijk?

Gezondheid

Wat is dat eigenlijk voor jou? 

✨is het afwezigheid van ziekte
✨is het je ontzettend energiek voelen
✨is het een perfecte bmi en buikomvang
✨is het je gelukkig voelen en blij zijn met je lijf?
✨is het verstand hebben van je energie, je lichaam en er beste vriendjes mee zijn
✨is het niet (meer) bang zijn om ziek te worden?

Gezondheid heeft vele kanten. En als je het mij vraagt kun je het ook niet geheel afgekaderd in een strakke definitie bekijken of als iets puur fysieks. 

Want uiteindelijk is je lichaam ook gewoon energie. Energie die wat meer verdicht is en daarom nemen we het ook waar als iets vasts, iets wat vorm heeft. Maar in die vorm zit ook nog heel veel “niets” oftewel ruimte. 

Goed voor onszelf zorgen in het kader van onze gezondheid behelst dus ook zoveel meer dan gezond eten, voldoende vitamine en mineralen, genoeg bewegen en voldoende rust en slapen. 

✨Ook je gedachtes over jezelf doen er toe. 
✨In hoeverre we durven te voelen wat er te voelen valt zonder het dood te analyseren. 
✨Maar ook hoe je met je energie omgaat en verstand hebben van hoe jouw energie werkt
✨Het gevoel van verbondenheid met jezelf en de ander 
✨Luisteren naar je intuïtie
✨Je grenzen stellen

Je gezondheid ligt grotendeels in jouw eigen handen. Klachten kun je zien als je vijand of als een richtingaanwijzer. En hoe vaak hebben we eigenlijk helemaal geen contact meer met ons lijf? 

We hoeven niet klakkeloos naar de dokter, de overheid of de farmacie te luisteren als het gaat om onze gezondheid. 

De eerste go-to-person ben jij.
Wat heeft je lijf te vertellen? 
Wat heb je nodig.
En dan neem je actie.

Luister maar eens ❤️

En als je reactie nu is: interessant! Maareh HOE dan?
Wie weet kunnen we samen aan het werk.
Mijn mailbox is geduldig om eens te verbinden, kennis te maken

With love,
Leonie 

leonie@samenraken.nl

Photo by Jackson David on Unsplash

Een soulmate bestaat niet

Ik ben al vroeg wakker. Ik journal in mijn bed terwijl mijn man, mijn soulmate slapend naast me ligt. Anderhalf uur later zie ik op mijn telefoon soulmate bestaat niet voorbij komen. En ik voel alleen maar: Dat klopt. Het hele concept van soulmate is excusez le mot “gelul”. Ik heb overigens niet verder gelezen wat er stond. Een lief klein meisje vroeg aandacht en dat had mijn prioriteit 😉

Het idee van je soulmate is iets wat in menig romantische film terugkomt. En ik vertrouw er zomaar op dat je mogelijk wanhopig hebt gedacht: hoe vind ik mijn soulmate ooit?
Iedere keer weer een date of relatie die op niets uitloopt. Terwijl je misschien wel dacht: dit is echt mijn soulmate. Ik vraag me zelfs af of het hele idee van een soulmate vinden de lat niet alleen maar veel te hoog legt. En of het het gevoel van verwijdering, afgescheidenheid niet alleen maar vergroot. Waardoor we onze ziel niet meer horen en ons ego vooral aan het woord gaat zijn. En laat die nou een hele andere partner uitkiezen voor je! Uiteindelijk denk ik dat het concept soulmate dan ook echt door de mens bedacht is en dat het feitelijk niet bestaat.

Want uiteindelijk zijn wij allemaal zielen, bewustzijn die onszelf ervaren. In een lichaam, ons feedbacksysteem en het voertuig wat we hebben om ons voort te bewegen op deze aarde. We zijn als zielen allemaal afkomstig uit één bron. De afgescheidenheid die we ervaren in de 3d realiteit op aarde is eigenlijk gewoon illusie. En daar past het concept van een soulmate, een puzzelstukje wat jou compleet maakt natuurlijk prima bij. Maar uiteindelijk zijn we allemaal verbonden. Zijn we allemaal een ziel en allemaal met elkaar verbonden. Dus grappig genoeg allemaal zielsverbonden. Soulmates zo je wilt. 😉

Zo lekker hè? Dat maakt een leuke partner vinden al een stuk makkelijker toch? Uiteindelijk gaat het er volgens mij vooral om: kun jij jezelf bij je partner ervaren op een manier die juist voelt? Voedt de relatie je ziel of je ego? Word je er een beter mens van (en ja dat is soms ook niet comfortabel) of is het een mooi plaatje om naar te kijken?

Photo by Darius Basharon Unsplash

Help/ Yessss mijn kind gaat weer naar school!

Vanmorgen gingen de eerste kinderen weer naar school toe, sinds de sluiting in verband met covid-19. Hoe is dat voor jou? Voel je weer meer vrijheid omdat je nu minder of geen kinderen om je heen hebt vandaag? Voel je angst of een beetje spanning? En in welke energie gingen de kinderen de deur uit vandaag? Gek hè het is bijna een soort eerste schooldag na de zomervakantie. Ware het niet dat er heel veel dingen toch anders zullen zijn.

Mijn dochter had er weer ontzettend veel zin in. Ik vind het ontzettend leuk voor haar, gun het haar ook zo dat ze haar leergierigheid weer kan stillen. Met andere kinderen kan spelen. Want hoe leuk ze het ook vond zo thuis bij mama, het was wel weer tijd voor een grotere wereld. Zelf had ik even gemengde gevoelens. Want ja het geeft mij weer meer ruimte voor niet-mama-dingen. En toch zal ik dat lieve stuiterballetje met haar waarom-waarom-waaromvragen weer enorm missen. Want stiekem was het ook een cadeautje om haar een tijd weer wat meer om me heen te hebben en is onze band enorm gegroeid.

Ook ben ik nieuwsgierig. Want hoe zal het zijn voor de kinderen om opeens maar de helft van hun klas te zien en de helft van de dagen naar school te gaan. Hoe beleven ze het dat ouders niet de school in mogen. Dat er niet gegymd wordt. Dat er aan alle kanten kunstmatige afstand is vanwege de nog steeds actieve 1,5 meter samenleving. Wat gaat dit doen in het hoofd en de beleving van onze kinderen? En hoe lang merken zij en wij er nog wat van? Dat is vooral waar ik over mijmer. Echt angst voor covid-19 ervaar ik niet, ook al neem ik het virus absoluut serieus.

Mijn eigen adagio is dat het vooral thuis een veilige plek mag zijn zoals altijd. Een dikke knuffel, aandacht, liefde. En vooral naar buiten waar het kan en samen spelen, bewegen. En vooral eerlijk te zijn naar onze kinderen. Dat wij ook niet alles weten en waar het kan vragen op leeftijdsadequate manier beantwoorden. Hen in alles laten voelen dat alles wat ze voelen oké is. Dat zij oké zijn. Juist nu. Omdat aanraking, intimiteit, erkenning van je zijn ook levensbehoeftes zijn. En ook dat heeft een enorm positieve invloed op de gezondheid en ons immuunsysteem. En dat is two-way-street met knuffelen en laten we wel wezen dat hebben wij ook nodig.

Voor ons moeders (en natuurlijk ook vaders) is het ook allemaal maar nieuw. Wees vooral lief voor jezelf en verwen jezelf met alle liefde en aandacht. Met een schouderklopje voor hoe je elke dag weer voor je kinderen klaarstaat. Want ik ben ervan overtuigd dat je altijd je stinkende best doet. Ook als het een dag niet lukt en je misschien wel de slechtste moeder op aarde voelt. Helemaal oké als je een gat in de lucht sprong toen je hoorde dat je kind EINDELIJK weer naar school mocht. En ook helemaal goed als je juist huilend of in de war thuiskwam toen je je kind weggebracht had en een gemis of angst je overvalt. Het mag er allemaal zijn. Mama, je doet het geweldig! Punt.

Misschien heb je nu allemaal verwachtingen over hoe je je dag in gaat vullen. One step at a time. Ga eerst iets doen waar je blij van wordt. Wat je in de ‘juiste energie’ zet. En ga dan vooral je dag beginnen met wat jij maar wilt, het is jouw feestje.

Fijne dag lieve vrouw!

Photo by Bruno Nascimento on Unsplash

Van consumptiemaatschappij naar “Wij-zijn-vrij-maatschappij”

Hoe we Covid-19 ook als kans kunnen zien

Het virus Covid-19 geeft veel leed. Want ja, er worden mensen ziek en ook overlijden er mensen. Mensen die wel of niet door Covid-19 heengegaan zijn en van wie in kleine kring afscheid genomen wordt. Alle creativiteit van live streams ten spijt: het is anders. De zorg is overbelast. Er is angst, angst om ziek te worden, angst voor de toekomst, angst over financiën, angst over levensonderhoud, angst vanwege complottheorieën en angst over het in elkaar storten van de economie.
Naast angst is er verdriet. Verdriet over mensen in de gehandicaptenzorg en ouderen die geïsoleerder zijn dan ooit in het “nieuwe normaal” zoals men de 1,5 meter samenleving pleegt te noemen. Mensen met psychische problematiek staan onder druk en er is verwarring bij kinderen, bij jongeren en ja eigenlijk bij iedereen. Want we hebben dit nooit eerder meegemaakt.

Het surrealisme van de 1,5 meter samenleving, dat knuffelen niet meer gewoon is. Al zegt je onderbuikgevoel mogelijk iets heel anders over deze maatregel. Want aanraken is ook gewoon een basisbehoefte. Immuunsystemen verzwakken door het gemis, door niet of weinig aangeraakt worden, minder buitenlucht & beweging. En het is de vraag of iedereen nog de mogelijkheid of discipline heeft in deze tijd om gezond te eten. 

Zoals de titel van dit schrijven al deed vermoeden: het is ook een enorme kans! Een kans om de wereld waarin we leven te herzien. Om wakker te worden en om in actie te komen. Want het is natuurlijk verleidelijk om in angst en boosheid te blijven hangen, verdrietig te zijn. Deze gevoelens zijn onderdeel van het proces van rouw. Rouw ja! We zijn niet alleen afscheid van mensen aan het nemen, maar wat mij betreft ook van een wereld zoals we die kenden. En daar hoort ongeloof, boosheid & verdriet allemaal bij. 

Wellicht ben je boos vanwege de maatregelen of heb je allerlei complottheorieën gehoord die je in verwarring brengen. Complottheorieën die hoe bizar ze ook klinken zomaar waar zouden kunnen zijn. Als je het mij vraagt maakt het eigenlijk geen fluit uit of het waar is of niet. We kunnen de realiteit niet controleren, hoe bizar ook: we zijn precies waar we moeten zijn. En het is belangrijker dan ooit om te beseffen dat we ALTIJD een keuze hebben. Uiteindelijk gaat het erom om allemaal te kiezen in welke wereld we willen leven. En wat we nu gaan doen om die wereld te creëren. Want creators zijn we allemaal.

 We kunnen stellen dat de economie zoals we hem kennen niet erg stabiel is. Ze is gebaseerd op altijd meer-meer-meer of wat ik ook wel het “rupsje-nooit-genoegprincipe” noem. Vreemd, want met logisch verstand kunnen we ook beredeneren dan altijd meer-meer een keer stopt. Want hoeveel kunnen we nou helemaal consumeren?  En dat is wat we nu ook mogen ervaren in deze tijd. We hebben eigenlijk niet zoveel nodig. Wees eerlijk, wat mis jij nu het meest? Is dat meer materie of verbinding met anderen zonder 1,5 meter er tussen?

Uiteraard willen we graag kunnen eten en ons huis betalen. Er wordt in vele wandelgangen al jaren gesproken over het basisinkomen. Wat een enorme kans om dit nu breed in te voeren en het experiment aan te gaan! We zien al enorme creativiteit bij mensen nu om van alles voor elkaar te doen, voor elkaar te zorgen. Omdat we sociale wezens zijn. Zou dat verdwijnen als er minder stress om inkomen is? Ik denk zomaar van niet. Want we zullen altijd willen creëeren, omdat dat onze natuur is. Het is een stap van controle naar of niemand ten onrechte iets ontvangt naar vertrouwen. Want iedereen mag dit inkomen ontvangen. En wie het niet nodig heeft en af wil staan, laten we daar een mooie bestemming voor vinden. Bijvoorbeeld bijdragen aan verduurzamen van de huizen waarin we wonen.

De gezondheidszorg staat onder enorme druk.  Een mooie kans om het zorgstelsel te herzien. Kritisch kijken of marktwerking & zorg wel echt bij elkaar passen. Het is toch bizar. De druk op de Westerse medische zorg is groot. Terwijl de complementaire zorg werkeloos thuis zit. Uitgeschakeld, terwijl ze juist nu zoveel kunnen betekenen. Maar het mag niet. En dat is een gemiste kans en gebrek aan balans! Hoeveel kunnen alle vormen van zorg te samen wel niet betekenen?

Ook kunnen we zelf veel doen. Want waarom zouden we onze gezondheid volledig in handen leggen van een arts?  Blind medicatie en pijnstillers slikken inclusief bijwerkingen. De farmacie heeft niet voor niets zoveel macht. De consument geeft haar die door klakkeloos medicatie & injecties te consumeren. Zonder ons af te vragen of die interventies wel echt werken en of het niet op een minder invasieve manier kan. Een injectie, een vaccinatie, medicatie nemen. Het zijn allemaal medische handelingen. En nog steeds wordt zoveel medicatie slechts op mannen getest en toch ook door vrouwen gebruikt. Terwijl een vrouwenlichaam met al haar hormonen aantoonbaar anders werkt.
Er is zoveel wat we zelf kunnen doen! Niet kiezen voor de quick fix, maar verantwoordelijkheid nemen voor onze gezondheid. Door gezonde voeding, bewegen, stress verminderen, knuffelen, mediteren, je purpose leven en luisteren naar je intuïtie in plaats van altijd je hoofd de baas te laten zijn. Door te genieten en te leven vanuit liefde in plaats van angst. Ons immuunsysteem te versterken van binnenuit.

Voedsel is beschikbaar, daar hoeven we in Nederland echt niet bang voor te zijn. En toch ontstond er angst, werd er gehamsterd. Bijzonder dat we onze voedselvoorziening volledig hebben overgedragen aan ‘de supermarkt’. Zelf kunnen we ook voedsel verbouwen in onze tuin, op ons balkon. Weer voeling krijgen met de natuur en iets van voedsel voor handen hebben. Onze band met de natuur die ons voedt versterken.

Nu we elkaar niet mogen knuffelen, elkaar beperkt zien waarderen we verbinding en ECHT contact des te meer. Laten we dat vooral niet vergeten!  Maanden geleden konden we zonder problemen uit eten gaan. Ik heb het zo vaak gezien. Twee mensen aan één tafel die de hele avond naar hun telefoon of Ipad staarden. Elkaar geen blik waardig gunden. Ik hoop dat dit nu verleden tijd is. Dat we elkaar kunnen zien & aanraken niet meer als vanzelfsprekend zien, maar als iets machtigs moois. Iets wat ons mensZIJN verrijkt.

Complottheorieën zijn van alle tijden. Momenteel gaan ze veelal over 5G. En of ze waar zijn? Het maakt eigenlijk niet uit. 5G is ook een uiting van meer-meer-meer.  Gaan we voor consumptie of voor de kracht van WIJ. 3G werkte prima. Of 5G echt volop ingevoerd wordt, daar hebben we zelf een stem in. Want als we er geen gebruik van maken verdwijnt het. Het is de macht die de consument heeft. Is je al opgevallen hoeveel meer biologische producten er te koop zijn. Producten zonder gluten, plantaardige melk enzovoorts. Hoe komt dat? Door de vraag van de consument. Als we simpelweg niet weer een nieuwe mobiele telefoon kopen terwijl de oude nog prima was gaan we niet in die gekte mee. Opnieuw: we hebben een keuze! 

Als je nu buiten komt merk je het gelijk. Veel minder luchtvervuiling, veel minder geluid. Ongelofelijk wat de aarde doet in zo’n korte tijd, de veerkracht. De aarde is echt aan een reset bezig. En dat geeft te denken. Want vervuiling is al jaren een probleem. Alleen reageren we en masse als struisvogels. Het is niet te laat. We kunnen allemaal zoveel doen! Ter inspiratie noem ik hier een paar voorbeelden:

  • gooi geen afval weg in de natuur en daar waar je afval ziet liggen, raap het op en gooi het in de vuilnisbak
  • neem geen plastic tasjes aan en koop geen plastic flessen die je na 1x weg moet gooien
  • scheid je afval
  • werk vaker vanuit huis
  • eet minder of geen vlees
  • kies zoveel mogelijk voor de fiets of loop waar mogelijk
  • koop lokale producten
  • gebruik milieuvriendelijke schoonmaakmiddelen (ecolabel) en wasmiddel. Serieus op zoveel producten staat letterlijk: schadelijk voor het oppervlaktewater. Waarom vinden we dat oké? Waarom gebruiken we dat?
  • beperk vliegen
  • ruil kleding met anderen als je op je kleding uitgekeken bent
  • koop tweedehandskleding of kleding van duurzame materialen
  • geef te kleine (baby of kinder)kleding aan Stichting Babyspullen  of een ander gezin met jongere kinderen
  • investeer in duurzame alternatieven voor vervoer
  • als je een tuin hebt, neem een regenton en zorg voor gras in je tuin
  • verduurzaam je huis waar het kan
  • wees bewust van wat je op je huid gebruikt
  • lever oude medicatie altijd in bij de apotheek
  • lever chemische spullen in waar het hoort

Nu kun je denken. Ja…. Maar wat kan ik in mijn eentje nou veranderen? Ja.. we hebben te maken met individualisering van de maatschappij. Covid-19 crisis is een uitgelezen kans om weer samen te raken. We zijn niet alleen. We zijn allemaal verbonden, alleen beseffen we dat niet allemaal. Daar is verdieping in spiritualiteit enorm nuttig. Want als we echt in contact met onszelf leven, WETEN we dat we niet alleen zijn. En dat met elke actie die jij onderneemt je invloed hebt op het geheel. Hoe klein ook! Deel vooral wat je doet, inspireer anderen. Organiseer dingen om samen te doen. Dat creëert een ripple die groter mag worden. Ik deel mijn gedachten hier ook in de hoop dat het anderen inspireert en aan het denken zet. Dat het bewustZIJN aanwakkeren mag.

Want we hoeven mijns inziens niet lijdzaam te wachten tot bijvoorbeeld de overheid ‘iets doet’. We kunnen zelf zoveel! Onze overheid is  tenslotte de vertegenwoordiging van het volk. Gekozen door het volk. Dus laten we vooral onze stem laten horen, dan weet de overheid ook HOE ze ons moeten vertegenwoordigen. Dit is niet het moment van pessimisme en sceptisch zijn. Dit is het moment om je stem te laten horen.

Willen we verder in meer-meer-meer? Of leren we van de aarde. De aarde die ons laat zien dat ze heel goed voor zichzelf kan zorgen. 
Houden we de waardering die we nu voelen voor ECHT contact vast. En gaan we met veel liefde en creativiteit de wereld een NOG mooiere plek maken?

We zijn zo vrij als we onszelf toestaan te zijn. WIJ ZIJN VRIJ. Altijd.

©Leonie van Oost 
26-04-2020 t/m 29-04-2020

Photo by Sam Bark on Unsplash